ได้รับ idea จากท่านยุทธพงศ์และท่านอาจารย์ชัยยศ สันติวงศ์
เรื่องคนรุ่นใหม่ที่จะมาต่อเชื่อมคนในยุคปัจจุบัน
ก่อนหน้านี้เราไม่เคยสนใจในเรื่องเหล่านี้
คงจะเป็นเพราะไม่เคยมีลูก
และไม่สนใจในคนทำงานที่ต้องสร้างไว้
คิดแต่เพียงว่าหาใหม่คนที่มีความพร้อมก็พอแล้ว
ไม่ต้องไปมองชีวิตให้มันไปไกลมากมายนัก
ว่ากันเฉพาะตอนนี้ก็พอ
ทำวันนี้ให้มันดีๆก็ใช้แล้ว
แต่พอมีลูกออกมาได้เพียงเดือนเศษ
ชีวิตเราก็เปลี่ยน
และที่สำคัญความคิดเราก็เริ่มเปลี่ยน
เริ่มมองถึงอนาคตของลูกเรา
มองถึงอนาคตอันยาวไกลของธุรกิจ
มองถึงชีวิตของท่านผู้จัดการที่รายล้อม
คิดถึงญาติพี่น้องที่ใกล้ชิดเพื่อนที่สนิทสนม
คิดถึงคนรุ่นใหม่ๆเช่น คุณโบ คุณโย คุณบอย ลูกเจ้เล็ก
คุณsmith ลูกท่านกอบชัย อาจารย์ชิญนวรย์ north chiangmai
น้องหมิง คุณ ROUGT คุณเว้ง จากข้าว สุรินทร์
น้ำฝน ตี๋ อภิชาติ ลูกพี่ชาย
มด อิ๋งอิ๋ง hud หงษ์ เลิศรสเชียงใหม่
คนพวกนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตที่พร้อมมูล
แต่ความสดใหม่ของชีวิตบางทีก็ยังขาด
แนวทางชีวิต
แนวคิดในการทำงาน
การดำรงอยู่ในสังคม
การที่จะให้พวกเขาเหล่านี้ไปลองถูกลองผิดเอง
เพื่อเป็นประสพการณืของชีวิตบ้างก็เป็นการดี
แต่บางเรื่องและหลายๆเรื่องก็ไม่จำเป็นให้ต้องบาดเจ็บทั้งกายและใจ
ไม่จำเป็นที่จะต้องมีแผลเป็นอันเหวอะหวะ
ให้เห็นเป็นร่องรอยของประวัติศาตร์ของชีวิตโดยไม่จำเป็นมิใช่หรือ
รุ่นก่อนที่ผิดพลาดเจ็บช้ำในรุ่นเรามันก็เพียงพอแล้ว
ไม่ต้องให้รุ่นนี้มาเสี่ยงดวงเสี่ยงภัยโดยไม่จำเป็นถ้าเลือกได้เลี่ยงได้
รักและสงสารเขาเถอะ
เพราะเขาก็ลูกหลานเราใกล้ชิดเรา
ฉนั้นจึงเป็นที่มาของ
CEO forum
CEO CLUB
หรือ พี่สอนน้อง
ด้วยจิตอาสา
เริ่มเลยนะครับท่านอาจารย์
และทุกๆท่านที่เห็นด้วย
No comments:
Post a Comment